پوچی مطلق

 

پریشان میشوم گاهی

که پیچک پوچی مطلق

فرا می‌گیرد

نبض و مهره های

نردبان استوار ذهنم را

 

از این دوری بیزارم

 

دست و پا میزنم شاید

رها گردم از این پیچیدگی‌ ها

از آن لحظه که رد احساست ز احوالم جدا شد

از آن دیدار که با ناف فراق جفت و بنا شد

خیالم در اضطراب است

 

نفس‌های وجودم

به دلداری امید‌های سینه بگذشت

 

به دوری تو

و من صبور

پاک می‌کنم

وسوسه های روی سینی نفسم را

هوس میرود از پله‌های پیچکم بالا

و من غریزه وار

تبر در دست

میزنم بر قامت این نردبان عقل

ریشکن باید کرد پوچی را

 

با آرامشی کامل

اندیشه هایم دوباره میسازم

 

حرمت عشق به تن داشتن

رهی‌ دشوار است

 

 

/ 16 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بهنازجعفری

سلام ممنون از دعوتتون لذت بردم آفرین حرمت عشق به تن داشتن رهی دشوار است به روزم ومنتظر

[گل]

رز سرخ

زندگي پاك و صبور است فقط ما ندانيم ممنون كه اومدي وب جالبي داري منتظر حضورت هستم [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

رز سرخ

[دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست][دست]

پروانه

درخصوص وضعیت متاهلها خبری ندارم اما در خصوص دوران مجردی میتونم بهت بگم که تو ایران همچین اش دهن سوزی نیس[نیشخند]

بنیامین ایکس

سلام ممنون که نظر لطفتون شامل من شد... بخش هایی ز وبتون رو خوندم..به دلم نشست متنتون مهربونه و آروم..ذهن رو اذیت نمیکنه..خیلی رَوونه [گل]

م_شرتو

زیبا می نویسید ممنون از حضورتون [گل]

سماء

ریشه کن باید کرد پوچی را... وحشتناک به دلم نشست به خصوص این جمله که مساویست با حرف دلم... موفق باشید و ممنون بابت قدوم سبزتون به وبلاگم.[گل]

رز سرخ

سلام با مطلبي قابل تامل از حسين پناهي به روزم خوشحال ميشم نظرت رو بدونم [گل]

پیرایش

سلام گلم . ممنون از حضور گرمت[گل]